Karalama »

Elveda Mercan Gözlü Şehir…

Elveda mercan gözlü koca şehir , sende benim suskun ve sessizsin gidişlere. Oysaki ne fırtınalar kopar yüreğimizde ama susup içimize atarız ikimizde.Ah be gönül aşk yüzünden ne işler açtın başıma tükeniyorum…

Koşuyorum bazen bu şehrin boş sokaklarında nereye ve neden olduğunu bilmeden,belki sana geliyorum… aç kollarını , bekle beni yar bekle… ama geldiğimde bana o emsalsiz aşkını ver unuttuğunu söyleyip git benden uzaklara gelme bir daha deme sakın ölürüm…

Yalnız , çaresiz ve kimsesiz bırakma beni ne olur.Sende bana sırtını dönersen yok olurum bu koca şehrin anlamsız sokaklarında.Bazen gözlerimi yumuyorum ve senin halen baş ucumda saçlarımı okşadığını hayal edip yok oluyorum , Ardında bir bıçak gibi saplanıyor sensizlik kalbime uyanıyorum… Sen yoksun ve ben bu koca şehirde yapa yalnız kimsesiz avare bir şekilde yaşıyorum…

Evet gidiyorum artık tüm güzellikleri yaşadığımız bu şehir’den gidiyorum. Senden sonra bende terk ediyorum Mercan Gözlü bu koca şehir’i sen giderken ne kadar da hüzünlü bakışlar altında ıslatıyordu bu koca şehrin sokaklarını , şimdi ben gidiyorum ama ne havada hüzün nede gökyüzünde bir damla gözyaşı var… Bu büyük sevdanın sonuna o bile dayanamadı….

Yazar : Doğan Fidan Saat : 20:17 Tarih : 18 Haziran 2010

Karalama »

Sensizliği Kutluyorum…

Birgün gelipte senin gideceğini bana kalanın sen değil de yüreğimdeki büyük sevdanın olabileceği hiç ama hiç aklıma gelmezdi yar.

Bu gece sonlari yaşiyorum adeta , son defa sevişiyorum karanlık odamda hayalinle,son defa söylüyorum seni ne kadar çok sevdiğimi. Aslında ben hiç düşünmemiştim sensizliği beklide bu yüzden bu kadar çok sarsıldım.Ama ne unutmaya çalıştım seni ne de sensizliğe alışmaya.

Hiçbir acı koymamıştı bana senin yokluğun kadar.Hiçbir yalnızlık boğmamıştı beni sensiz kalan ev kadar ve hiçbir karanlığa aldırmamıştım ilk gittiğin geceye kadar..

Nefret ediyorum artık ; her şeyden, herkesten,hayattan,aşktan bile bilirsin halbuki ben aşka aşık biriydim.hayatımdaki tek gerçek , tek masum yanım umudumdu ‘ O ‘.Hayatımın anlamıydı.Bazen hüzün olur gözlerimden bir çift göz yaşı düşerdi. Bazen de tebessüm olur gözlerim gülerdi.

Korkuyorum artık aşk’tan oysaki benim tek gerçeğim ve eksik yanımdı…

Yazar : Doğan Fidan Saat : 19:59 Tarih : 18 Haziran 2010

Karalama »

Neredeyim ?

Sen Yoksun bende , bu koca şehir gibi Yanlızım
şimdi nerdeyim , ne haldeyim merak etme beni sevdigim
bilirim endişelenmezsin ve umursamazsın kendimi kandırıyorum işte
sen beni unuttun ve bensizliğin sessizliğinde yeni sevdalara yelken açtın
ne kadar da çabuk unutulduk ? ne kadar çabuk vazgeçtik o anlatmaktan bıkmadıgın aşkından

aslında bazen kendime sormaktan bile korkuyorum senin beni ne kadar sevdigini
Merak ediyorum o koca şehri kıskandıran aşkında mı yalandı ? yalan mıydın sen
şimdilerde aklımı kemiren bu soru ve sensizligin sessizligi baş ucumda kimsesiz gecelerimde
evet sen herşeyi bir kenara bırakıp , sensizligi canyoldaşım yapıp bu şehri terkediyorum

korkak ve ürkek adımlarla seni , bu şehri terkediyorum adımlarım ardın sıra sen çıkıyor
gidiyorum evet terkediyorum bu koca şehri kıskandıran aşkımı,biliyorum ardımdan gitme diyen bir sen olmayacak
Oysaki ne yeminler etmiştik bu sokak lambasının altında asla birbirimizi bırakmayacak ölüm bizi ayırana denk
merak etme beni yanlızlar şehrinin kimsesizler sokağının beni sevdigini söyledigin sokak lambasının altındayım
bu defa yanlızım sen yoksun , aklına gelmem ve karanlık gecelerde uykusuz kalmazsın bilirim ama ben seni Seviyorum..!

Yanlızlar Şehri’nin Kimsesizler Sokağının Beni Sevdigini söyledigin sokak lambasının altında Seni Bekliyorum…

Yazar : Doğan Fidan Saat : 02:18 Tarih : 03 Haziran 2010

Karalama »

Öyle Sevki beni,sadece öleyim…

Ey! sevdiğim bir sevsen beni,düşecek bütün hasretlikler yakamdan.kelimelerimi hırpalayan ve parmak uçlarımı kanatan sensizliğinin canına okuyacağım.Bir sevsen beni gökyüzündeki tüm yıldızlara inat parıldacak gözlerim.Bir sevsen, beni bir bakışımla nice kırmızı ışıkları aşıp düşeceğim yanı başına yar…

Şimdi sen bana,beni ne kadar çok sevdiğini anlat.Gerçek yada yalan fark etmez,gözlerimde nasıl kaybolduğunu,ellerimin seni istanbul gibi sarıp sarmaladığını kalbimde ne kadar yer bulduğunu,beni aşksızlara inat ne kadar çok sevdiğini anlat. Yalandan da olsa bir de gülümsemen,ne kadar çok hoşuma gider bir bilsen. Şimdi sen bana ne olur beni ne kadar çok sevdiğini anlat.

Ey güzel,şimdi ben kucağını siper yapıp saçlarını doladım boynuma.ister idam ilanımı sal her yana rüzgara bırakacağın gözyaşlarınla.ister tut ellerimden kurtar beni.Ben seni , öyle çok sevdim ki anlatamam,her cümlemin gizli öznesi olup çıktın.Herşeyde seni konuşur,seni anlatır oldum.Karanlık gecelerde yıldızım,sahipsiz duygularımın sahibi Yaptım.

Madem ki; ömrüme bir aşkbasan eşkıyası gibi çöktün,şimdi beni bir dokunuşla uyandırman lazım değil midir bu vuslat provalarından.Şimdi içime dudağından dualar üfleyip baharlar ekmen lazım değil mi ?

Ve artık;ben intihar meraklısı bir adam değilken,bir yitip gitmek kalmışken bana,bil senin sevmene kuduran muhtaçlığımı.Bil ve anla menekşelerin ve rüzgarın ve aşkımın kızı.

Yazar : Doğan Fidan

Karalama »

Simsiyah bir mavidir Sensizlik

Evet,evet.Sen bu dünyanın ve benim başıma gelen en güzel şeydin.Çünkü sen hiçbirimizin olamadığı kadar kendinsin.Seni o kadar çok severken , bu yanlızlık , bu sensizlik neden…Karanlık gecelerimde,sensizliğe ağladım.Zifiri karanlık bir gecede mavi gökyüzü oldun odama,simsiyah bir mavi oldu sensizlik.Şimdilerde üzerimde sonbahar yanlızlığının yitirilmiş hüznü ve elemli kasvetliği…

Evet,evet.Sen bu dünyanın ve benim başıma gelen en güzel şeydin.O kadar masum ve bir çocuk saflığındaki o kalbini zifiri karanlık bir şehrin boş sokaklarında kaybettim.Seni sensiz sevmenin ve sensizliğin o anlatılmaz ve yaşanılması en zor duygusunu heran , her saniye yaşıyorum şimdilerde…Yok yok olmuyor sensiz olmuyor,bu koca şehir üstüme yıkılıyor.Enkazlar içinden sana ait bir yürek ve sensizliğe alışamayan bir ben çıkıyor…bu aşk’ın sonu böyle bitmemeliydi…

Ne kadar anlatsam da bitmeyecek bir sevda masalı gibisin.kelimelerin,sözcüklerin seni anlatırken zorlandığı bir sevdasın.Bense geç bestenlenmiş bir güftede erken yazılan bir mısrayım.Bir gün seni düşünerek son nefesimi verdiğimde,bunu bir üstünde dolaşan bulutlar bir de ayağını bastığın toprak bilecek  sevdigim.Bir tek onlar anlayacak halimi,bir tek onlar bilecek sana olan sevdamı ve bir tek onlar bana dostluk edecek edebi,sensiz uzun uykumda.

Eğer bir gün gezinirken bu sokaklarda,gelir de tatlı bir rüzgar,dünyanın en tatlı yanaklarına bir öpücük kondurursa bil ki bendendir.Sana hasret gitmiş dudaklarımın hüzünlü özlem şarkılarına dayanamamış bulutların ve toprağın izniyle gelmiş bir rüzğardan en riyasız,en içten,en yanlız ve en ölümlü öpücüğüdür.
imkansızlığını bile bile birğün bir melek olup yanıma geleceğin günü bekliyorum…

Yazar : Doğan Fidan